Een andere zware factor ligt waarschijnlijk in het verzet willen bieden tegen de toestand in de wereld, de oorlogen en rampen, de schuivende machten, de verkiezingsuitslag, de onrust over wel of geen azc, vul maar aan. We genieten daarom terecht van de prachtige dingen: vrolijkheid, op adem komen, bezinning, banden aanhalen met familie of vrienden van vroeger. Of Kerst ons ook rust brengt is nog wel de vraag, want we verhogen onze activiteiten met versieringen, gezellige eetpartijen, concerten en kerstmarkten. Terwijl ons normale leven (hoe dat er voor ieder ook mag uitzien) gewoon doorgaat.

Een gewetensvraag: wat zoeken we bij Kerst eigenlijk, diep in ons hart? Wie die vraag aan een ander stelt zal mogelijk antwoorden krijgen als ‘vrede’, ‘liefde’, of ‘rust’, of ‘stilte’. Oei. Stilte: dat is natuurlijk meer dan de afwezigheid van lawaai. Maar echt stil zijn valt niet mee, zo merk ik zelf. Sommige mensen zijn er zelfs bang voor om stil te zijn, in zichzelf te keren, om te denken, te mediteren, allemaal facetten die erbij horen. Maar het vraagt wel moed om eens naar je diepste vragen te kijken. Wie zegt tegen zichzelf: “hoe gaat het nou echt met je?”

Dan is het leuk om die vraag eens om te keren. Dus niet: wat verwacht ik van stilte? Maar: wat verwacht stilte van mij? Daarover nadenkend zou je kunnen antwoorden: dat ik bedachtzaam luister en bewust kijk naar mijn omgeving en naar mezelf. Het vraagt dus om een ontvankelijke geest. Dat helpt ook om te horen wat er niet is: het Wonder. En daarmee komen we meteen terecht bij de kern van Kerst: bewustwording, zoeken of herbeleven van wat we zo broodnodig hebben: hulp van Boven. Kerst laat de Goddelijke liefde zien die een ingrijpende menselijke verschijning kreeg in Jezus, mensgeworden zoon van God, makelaar naar een nieuwe werkelijkheid.

Alle media schreeuwen het ons toe: het faillissement van vrede op deze planeet door menselijk falen en onvermogen. De boodschap van Kerst brengt die vrede wel, maar dan op een vreemde manier: Licht dat de duisternis van onze onmacht verdringt. Wie zo naar Kerst kijkt kan het alternatief ontdekken van een uitzicht op een betere wereld. Dat is nog eens toekomstperspectief. Kerst brengt een belofte en die geeft ons houvast, dwars door de chaos die wij er met z’n allen van maken. Dat troost, dat geeft moed, ook bij alle feestelijkheden die wij nu nog in vrijheid kunnen beleven. Dus toch nog vrede op aarde. Hartverwarmend, om stil van te worden.

Ton van Leijen ([email protected])