Rozemarijn (19) uit Hierden maakte illustraties voor Herman van Veen: 'Het voelt echt als een eer'

Van den Berg rondde onlangs haar eerste jaar af aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU). Naast beeldende kunst speelt ze harp en groeide ze op in een creatief gezin waarin kunst en muziek vanzelfsprekend waren.

Via haar zus Eline, die stage liep bij het Herman van Veen Arts Centre, kwam de bijzondere illustratieopdracht op haar pad.

Tijdens haar stage hoorde Eline dat er met spoed een illustrator werd gezocht. "Mijn zus vertelde dat ik op de kunstacademie zat. Kort daarna kreeg ik de vraag of ik een paar proefschetsen wilde maken.  zodat ze konden beoordelen of ik geschikt was voor het boek", vertelt Rozemarijn. 

De studente ging meteen aan de slag met verschillende technieken en schetsen. "Zelf dacht ik eigenlijk dat het niets was", lacht ze. Maar daar dachten Herman van Veen en zijn rechterhand Letja Verstijnen heel anders over. "Tot mijn verrassing waren ze meteen enthousiast."

Kort daarna zat ze al met Herman van Veen aan tafel. "Hij wilde direct veel tekeningen zien. Ik had een aantal schetsen meegenomen waarvan ik dacht dat ik ze nog verder moest uitwerken, maar hij zei dat ze gewoon zo in het boek mochten. Dat was heel bijzonder."

Binnen tweeënhalve maand maakt Rozemarijn ongeveer dertig illustraties. Daarvan zijn er eenentwintig in het boek terechtgekomen en zijn er daarnaast tweeëntwintig illustraties te zien in haar eigen expositie in het Herman van Veen Arts Center.  

Voor de illustraties gebruikte Rozemarijn de druktechniek monotype. "Dat is een techniek waarin je als kunstenaar veel vrijheid hebt. Iedereen ontwikkelt daarin zijn eigen manier van werken." 

Ze brengt eerst inkt aan op een plastic plaat en haalt die vervolgens met een doek en haar vingers weer gedeeltelijk weg. Daarna wordt de afbeelding onder een drukpers afgedrukt. 

"Het resultaat is nooit precies hetzelfde als wat je op de plaat hebt gemaakt. Juist dat verrassende vind ik heel leuk. Ik ben behoorlijk perfectionistisch en heb de neiging eindeloos aan één tekening door te werken. Met monotype moet je het resultaat accepteren."

Het boek is een hervertelling van het sprookje Repelsteeltje. Volgens Rozemarijn heeft Herman van Veen een heel eigen draai aan het verhaal gegeven. 

"Wat mij vooral opviel zijn de vele woordspelingen en liedjes. Het oorspronkelijke sprookje is soms best grimmig, maar deze versie is heel toegankelijk en kindvriendelijk”, vertelt ze. “Ik wil er niet te veel over verklappen, want dan moet je het boek gewoon zelf lezen." 

Ook het samenwerken met Herman van Veen maakte indruk. "Dat was in één woord heel bijzonder. Hij liet mij volledig in mijn waarde als kunstenaar. In plaats van alles voor te schrijven zei hij juist: dit is jouw interpretatie en daar vertrouwen we op. Dat gaf ontzettend veel vrijheid."

Na het bespreken van de illustraties praatten ze nog ruim anderhalf uur over allerlei maatschappelijke onderwerpen. "Dat iemand zoveel tijd voor je neemt, vond ik echt bijzonder."

Na de zomer begint Rozemarijn aan haar tweede jaar Fine Art in Utrecht. De opdracht voor Repelsteeltje smaakt in ieder geval naar meer. "Als er nog eens zo'n illustratieopdracht op mijn pad komt, zou ik dat heel graag weer doen", zegt ze.

Uiteindelijk hoopt de Hierdense fulltime als kunstenaar te kunnen werken en met haar werk mensen te blijven inspireren. "Uiteindelijk zou ik het mooiste vinden als mijn werk in galerieën over de hele wereld te zien is en veel mensen mijn kunst kunnen bekijken. Daarnaast hoop ik muziek te kunnen blijven maken en dat met mijn beeldende werk te combineren."