Paul blikt terug op zijn tijd als scout: 'We haalden kleine boefjesdingen uit'

De Waskolk in Nunspeet was de plek waar hij moest ‘bewijzen’ erbij te horen. En daar was het toen een grote blubberpoel, anders dan het natuurgebied zoals het nu is. "Je mocht daar activiteiten doen en dit was er een die ik nooit meer vergeet. Het is nu zo’n vijftig jaar geleden, maar ik zie het nog zo voor me.”

Het is begin jaren zeventig als hij voor het eerst in aanraking komt met Scouting Nunspeet. Drie jaar eerder had hij al eens als nieuwsgierig jochie van acht een kijkje genomen.

“Wat me toen meteen opviel, was hoe warm het voelde. Allemaal vrienden bij elkaar, dat kende ik niet. Ik zat op judo en daar draaide het om winnen.”

Op zijn elfde werd hij lid. Een keuze die bepalend zou blijken. “Hier kon iedereen meedoen en heb ik mensen leren kennen waar ik nog steeds bevriend mee ben”, zegt de inmiddels 61-jarige Paul.

Rowans, Sherpa’s en reisje Schotland

Binnen de groep groeide hij als jeugdlid verder. Op zijn vijftiende leek het scoutinghoofdstuk even afgesloten. “Je krijgt andere interesses, wilt een baantje.” Maar Hopman Blok dacht daar anders over en begon met de Rowans en Sherpa’s (tegenwoordig de Explorers), een nieuwe groep voor jongeren van 14 tot 17 jaar. Dat trok Paul over de streep.

Die periode bracht hem zelfs naar Schotland. “Tien dagen weg. Als je naar huis wilde bellen, moest je een telefooncel zoeken. En iets laten zien? Dan stuurde je een ansichtkaart, die vaak later aankwam dan jijzelf. Mijn ouders vonden dat spannend. Wij vonden het vooral vrijheid.”

Boefjesdingen

“We haalden wel eens stiekem drank en rookten een sigaretje, terwijl thuis niemand dat wist. Kleine boefjesdingen. Maar daar bleef het bij.”

Waar anderen na hun jeugd afscheid namen, bleef hij betrokken. Vanaf zijn zeventiende stond hij zelf voor de groep als leiding. “Dat is een compleet andere rol. Als lid doe je mee, als leiding moet je organiseren en begeleiden.”

Ene rol na de ander

Hij vervulde door de jaren heen bijna elke rol binnen de vereniging: van hulp-leiding tot scoutsleiding, van stamvoorzitter tot explorerbegeleider. Ook stond hij aan de basis van de Bevertjes, voor de jongste jeugd. “Alleen de welpen heb ik niet gedaan,” zegt hij met een glimlach.

Hoogtepunt is telkens weer het zomerkamp. “Zeker vroeger, als je naar het buitenland ging. België of Duitsland voelde al als een groot avontuur. Andere taal, andere omgeving. Dat maakt indruk, zeker op jonge leeftijd.”

Viering

Afgelopen weekend kwam alles samen tijdens het 95-jarig jubileum van Scouting Nunspeet. Op kampeerterrein Het Zwarte Veldje in Nunspeet verzamelden zich zo’n 130 leden. “Het was fantastisch,” blikt hij terug. “Mooi weer, goede sfeer. Zo’n weekend laat precies zien waar scouting om draait.”

Na drie termijnen als voorzitter is hij inmiddels oud-voorzitter, maar loslaten doet hij niet.

Burgemeester Céline Blom is voorzitter van Scouting Nederland en hecht grote waarde aan het belang hiervan: “Ze spelen een belangrijke rol in de ontwikkeling van jongeren. Binnen scouting leert de jeugd samenwerken, verantwoordelijkheid nemen en respectvol met elkaar omgaan.

Talenten ontdekken

Volgens Blom reikt de betekenis verder dan alleen de jeugd. “Door uitdagende activiteiten in de natuur en in groepsverband ontwikkelen zij zelfvertrouwen, zelfstandigheid en sociale vaardigheden. Daarnaast biedt scouting een veilige en positieve omgeving waarin iedereen welkom is en zichzelf kan zijn.”

De burgemeester: “Jongeren leren er niet alleen praktische vaardigheden, maar bouwen ook vriendschappen op en ontdekken hun talenten.” Iets waar Paul zeker ook over mee kan praten.

“In een tijd waarin verbinding en persoonlijke groei steeds belangrijker worden, is scouting van grote waarde voor de jeugd én voor de samenleving van morgen. Als burgemeester én als voorzitter van Scouting Nederlandzeg ik:  gefeliciteerd, en op naar de 100!”