Inloophuis Nunspeet verhuist: ‘Je bent hier geen nummertje’
NUNSPEET – Even was er onrust. Het Inloophuis in Nunspeet zou na drie jaar vertrekken van de locatie aan het Stationsplein. Voor sommige bezoekers voelde die plek inmiddels bijna als thuis. “Iedereen was best wel van slag. Hoe moet dat nou? We missen deze plek, het is hier zo warm en fijn”, vertelt teamleider Manon Broskij. Maar na een week op de nieuwe locatie blijkt iets belangrijks gewoon meeverhuisd: het familiegevoel.
Sinds 1 september zit het Inloophuis aan de Stationslaan 77. De verhuizing was nodig omdat het steunpunt uit zijn jasje groeide. Mensen zaten steeds dichter op elkaar, waardoor soms te veel prikkels ontstonden. Ook bestond de kans dat het oude pand op termijn verkocht zou worden.
De nieuwe locatie biedt meer ruimte voor activiteiten, groepen en workshops. Toch was volgens Manon vooral één vraag spannend: zou de sfeer hetzelfde blijven?
Sfeer verhuist mee
“Eigenlijk merkten we in de eerste week al: het is hier gewoon hetzelfde. Je neemt jezelf mee.” Volgens haar zit de kracht van het Inloophuis niet in de muren, maar in de mensen die er komen.
Het Inloophuis begon drie jaar geleden als laagdrempelig steunpunt voor mensen die bijvoorbeeld worstelen met hun psychische gezondheid, herstel of eenzaamheid. Een diagnose of hulpvraag staat er niet voorop.
Verborgen eenzaamheid
“Eerst de mens, de rest komt later”, zegt Andy, die vanaf het begin betrokken is. Bezoekers hoeven volgens hem niets uit te leggen voordat ze welkom zijn. “Ik ben er gewoon.”
Alex komt inmiddels vier keer per week. Hij ziet hoe belangrijk dat kan zijn. “Je hebt in de wereld, ook in Nunspeet, veel verborgen eenzaamheid. En ook heel veel mensen met rugzakjes.” Zonder zo’n plek zouden sommige mensen volgens hem misschien “de hele dag op een kamertje” zitten.
Elkaar helpen
In het Inloophuis drinken bezoekers koffie, praten ze met elkaar en helpen ze mee. De een doet onderhoud, een ander helpt in de tuin of werkt als gastvrouw. Soms gaat die hulp ook buiten het Inloophuis verder. Manon hoort bijvoorbeeld dat bezoekers samen boodschappen doen of elkaar thuis helpen.
Dat familiegevoel zit soms in kleine dingen. Manon denkt terug aan een sinterklaasviering. “Dat je bijna moet janken omdat je een gedicht krijgt. Niet vanwege het gedicht zelf, maar omdat iemand de moeite heeft genomen om naar je te luisteren en iets persoonlijks te maken.”
Je bent geen nummertje
Boven de nieuwe locatie woont iemand die eerder in een beschermde woonvorm verbleef en met begeleiding weer zelfstandig kon gaan wonen. Hij is nu ook als vrijwilliger bij het Inloophuis betrokken.
Voor Manon laat dat zien wat de nieuwe plek mogelijk kan maken. Mensen kunnen er niet alleen binnenlopen voor koffie, maar ook opnieuw ontdekken wat ze kunnen en langzaam weer een plek vinden in de maatschappij. Ideeën zijn er genoeg, zegt Manon: “Er zijn er duizend, maar daar zeg ik nog niks over.”
💬 Mail ons!
Heb jij een tip of opmerking? Mail naar [email protected] of bel: 0341-798298.