Vanaf 09.00 uur startten de eerste sportievelingen, uitgerust met water, sportdrank en Dextro Energy in hun rugzakje. “Het zijn niet voor niks klassiekers”, lacht Lotte. Gedurende de dag zijn er meerdere starttijdsvakken, tot en met 14.00 uur ‘s middags. Het is de bedoeling dat iedereen op eigen initiatief van start gaat: “Zo kunnen ze zich mooi verspreiden en is het ook niet druk op de paden.” De deelnemers komen niet alleen uit Nunspeet en omstreken, maar vanuit het hele land. “Sommige mensen rijden wel 2 uur lang om hier heen te komen, dat verbaasd ons ook nog steeds.” Door de samenwerking met Staatsbosbeheer kon de organisatie van Trailrunning mooie en afwisselende routes uitzetten. Lotte vertelt: “Het is een mooie samenwerking. Daardoor kunnen we de mooiste gebieden van Nederland laten zien, daar zijn we heel blij mee.”

Blessures
Alle afstanden gaan over onverharde wegen en paden. Waar je zou verwachten dat je hierdoor sneller blessures oploopt, is het tegendeel waar. “Aan de ene kant struikel je eerder bij Trailrunnen, dus het is belangrijk dat je niet te hard gaat en goed oplet waar je je voet neerzet. Maar aan de andere kant is Trailrunnen juist minder blessuregevoelig. Als je over de weg loopt heb je continu dezelfde klap op je gewrichten, maar hier maak je afwisselende stappen. De ondergronden dempen ook meer, dus veel mensen met blessures stappen over naar Trailrunnen”, legt Lotte uit. Gelukkig zijn er verzorgingsposten op alle routes om even te rusten of je energie te boosten met wat te eten en drinken.

Het Trailrunning team is volgend jaar weer aanwezig in de buurt; namelijk bij de Stakenberg Trail, de Veluwse Ultra Trail en wederom bij de Zandenbos Trail.