Frans Tempelman klust bij de Veensche Kas: 'Wat ik ervoor terugkrijg? Alleen maar liefde!'
NIJKERKERVEEN - Frans Tempelman (79) loopt met een grote glimlach over het terrein van de Veensche Kas. Al 10 jaar lang werkt Frans hier als vrijwilliger. Een plek waar mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt de tuin onderhouden of de dieren verzorgen die er rondlopen. “Samen zorgen we ervoor dat de tuin en de dieren goed verzorgd worden.”
Het lijkt in de ochtend rustig op het terrein van de Veensche Kas. Schijn bedriegt, want eenmaal de kas ingelopen, zie je een groot schema hangen met taken en werkzaamheden voor die dag. Alle medewerkers worden als eerste in de ochtend op de hoogte gebracht wat er moet gebeuren.
Het is van kippenhokken verschonen tot de cavia’s voeren. Verder op het terrein zie je overal groepjes mensen aan het werk. Frans staat tussen de tuinmachines met een groep medewerkers om hem heen. “Ja, daar moet ik straks nog even naar kijken, zodat alles weer functioneert.”
Eitjes op dinsdag
Frans helpt met allerlei klusjes waardoor alles netjes blijft en de dieren verzorgd kunnen worden. door Frans: “Als bijvoorbeeld de grasstrimmer kapot is, dan proberen we dat samen weer op te knappen. We bedenken alles samen en we knappen ook alles samen op. We zijn onder elkaar gelijk. En ik vind het leuk om ze wat te leren.”
Naast het werk, is ook de onderlinge gezelligheid heel belangrijk. “Op dinsdagmiddag eten we altijd eitjes van eigen kippen met z’n allen. Dat is een soort traditie geworden." Ook drinken ze elke dag samen 10:00 uur koffie. "Voor iedereen zijn dat belangrijke momenten naast het werk dat op de planning staat. Er wordt verder gesproken over het werk, maar ook andere dingen worden besproken. Alles is mogelijk.”
Handige Harrie
De technische handigheid heeft Frans verkregen door zijn hobby: “Ik sleutel graag aan motoren. Na het werk, was ik altijd wel bezig. Ik heb nu een oldtimer motorfiets uit 1931 , daar zitten heel veel uurtjes in."
Dat komt nu goed van pas. Aan het werk met machines of zorgen dat gereedschap weer werkt en deugdzaam is, doet Frans het allerliefste bij de Veensche kas. “Maar ik ken mijn plaats ook hoor, zegt hij. Ik weet ook lang niet alles hier. Daar zijn dan weer andere mensen voor.” Renate, een van de medewerkers, beaamt dat: “Frans weet nooit waar spullen liggen en ik weet alles te liggen. Hij vraagt mij vaak om hulp!"
'Onmisbaar'
Medewerker Johan schuift ook even aan. Johan heeft in zijn jeugd ernstige epilepsie gekregen. Bij de Veensche Kas voelt hij zich veilig en werkt daar vier dagen in de week. Johan is zich bewust van zijn beperking, maar relativeert het meteen. “Ach, zo heeft iedereen wel wat”, zegt Johan.
Op de vraag wat dan de beperking van Frans is, wordt Johan wat verlegen: “Die heb ik nog niet kunnen ontdekken! Frans is hier onmisbaar!”
'Alles samen met de medewerkers'
Op zijn beurt vertelt Frans dat de medewerkers voor hem onmisbaar zijn: “Weet je, iedere keer als ik naar huis ga, zit ik vol energie. Je doet echt alles samen met de medewerkers en altijd hebben we weer nieuwe ideeën! Het is goed om bezig te zijn.”
Op de vraag wat hij terugkrijgt van dit werk, zegt Frans: “Liefde. Ik krijg er alleen maar liefde voor terug!”
💬 Mail ons!
Heb jij een tip of opmerking? Mail naar [email protected] of bel: 0341-798298.