Zedenzaken zijn emotioneel en ingewikkeld. Dat blijkt ook donderdag weer. Het vermeende slachtoffer, de verdachte, en familieleden van de twee, zijn stuk voor stuk emotioneel tijdens de behandeling van de zaak. De dochter heeft aangifte gedaan, omdat haar vader haar tot haar zestiende zou hebben betast en gekust in de nek, rond de tepels en op de onderbuik. Het gezin woonde op dat moment in Oldebroek.

'Dit was ons bedritueel'

De verdachte reageert daar emotioneel op. Hij weet het zeker: "Dat is niet gebeurd. Nooit. Ik heb dat nooit gedaan." Hij weet heel goed wat hij wél gedaan heeft. "Als ik mijn kinderen naar bed bracht, gaf ik ze kusjes", hij wijst naar zijn hoofd, net achter zijn oor. "Hier, en op de borst en ik blies dan op de buik. Dat was ons bedritueel. Dat deed ik met mijn dochter, maar ook met mijn zoons. En toen ze acht of negen werd, ben ik daar mee gestopt."

Zijn dochter beweert dat de handelingen ook na haar negende nog plaatsvonden, tot het moment dat ze 16 werd. Daar is de verdachte heel duidelijk over. "Dat is gewoon niet zo." Ook op de tribune, waar familieleden van de man en zijn dochter zitten, zijn emoties te bespeuren. Er klinken zuchten en af en toe een snik van ingehouden verdriet.

De dochter, het vermeende slachtoffer, geeft een emotionele slachtofferverklaring. "De gevolgen van dit misbruik zijn immens", zegt zij. "Ik heb meermaals geprobeerd een einde te maken aan mijn leven. Ik wilde en kon niet verder leven met de gevolgen van het misbruik. Ik voel me eenzaam en ik heb veel dromen en wensen aan de kant moeten zetten."

Onvoldoende bewijs

Het is het woord van het vermeende slachtoffer tegen dat van haar vader. De officier van justitie benadrukt hoe ingewikkeld misbruikzaken wat dat betreft zijn. "Ik durf te zeggen dat de aangeefster betrouwbaar is. Maar er is geen ondersteunend bewijs. Bovendien kan het best zo gegaan zijn als de verdachte hier omschrijft. Er is niet voldoende bewijs om meneer te veroordelen." Ze eist daarom vrijspraak.

De advocaat van de verdachte sluit daar uiteraard bij aan. "We kunnen hier van alles over zeggen, over de psychische geschiedenis van de dochter, over haar medische achtergrond of over andere zaken, maar mijn cliënt wil dat echt niet. Hij wil niet dat zijn gezin nog verder verscheurd wordt, dat deze zaak nog meer verdriet en pijn veroorzaakt. Het klinkt misschien gek, maar deze rechtszaak is nog het minst erge van het hele verhaal. Zijn gezin is volledig uit elkaar gescheurd, daar zit de pijn." Hij is er in elk geval van overtuigd dat de rechtbank onmogelijk zonder gerede twijfel zijn cliënt kan veroordelen.

'Ik houd nog steeds van mijn dochter'

Het laatste woord is aan de verdachte. Tijdens de eerste zin breekt hij nog een keer in huilen uit. "Alles wat ik wil, is een goede vader zijn voor mijn kinderen. En dat wil ik nog steeds. Ik houd nog steeds van mijn dochter en dat zal ik altijd blijven doen."

Over twee weken doet de rechter uitspraak.