“Er niet te lang in blijven hangen”, is bijvoorbeeld een tip. Of: “het leven gaat door hè?”, “je hebt in ieder geval afscheid kunnennemen”, “gelukkig heb je nóg een kind”, “hij/zij had een mooie leeftijd” ……En hoewel dit natuurlijk niet slecht is bedoeld, is het voor degenen die rouwen vaak heel pijnlijk om te horen. Dit geeft ze het gevoel dat ze het niet goed doen. En roept onzekerheid en vragenop. Want hoe lang is “niet te lang”? En wie bepaalt dat? En natuurlijk gaat het leven door, maar wel op een heel andere manier. Het leven heeft de glans verloren. Mag je dat misschien niet laten merken?

Rouwen doe je eigenlijk de rest van je leven. En natuurlijk leer je uiteindelijk wel te leven met het verlies en vind je een manier om verder te leven. Maar hoelang dat duurt, is voor iedereenanders. En het verdriet blijft, want degenen die zijn overleden komen niet meer terug. En je kunt nooit meer met of tegen ze praten, ze vasthouden, of knuffelen, je kunt niets meer vertellen, vragen of overleggen. Voor de rest van je leven. Dit verdriet gaat met je mee zolang je leeft, jeleert er alleen steeds beter mee leven. Als je niet weet wat je moet zeggen tegen iemand die rouwt, zeg dát dan. Of zeg niets. Of zeg datje niets zegt omdat je niet weet wat je moet zeggen. Als je degene die is overleden hebt gekend, vertel dan een mooie herinnering. Iets grappigs of bijzonders dat je met hem of haar hebt meegemaakt. Iets wat hij of zij voor je heeft gedaan, wat je nooit bent vergeten. En als het om een baby of kindje gaat, zeg dan iets liefs over hem of haar. Ook als het verlies in jouw belevingal lang geleden is.

Marianne Doornbos, Uitvaartverzorging Piëta Elburg, [email protected], 0525-685135.