In het eerste gesprek kwam naar voren dat ze al veel geprobeerd had om af te vallen, soms lukte het even maar in eigenlijk alle gevallen kwamen de kilo’s toch weer terug en hadden ook nog wat vrienden meegebracht. Daar baalde ze stevig van. Tijdens dat eerste gesprek realiseerde ze zich eigenlijk dat ze bang was, bang voor succes. Dat is best bijzonder toch?

Veel mensen zeggen dat ze last hebben van faalangst, dat ze te perfectionistisch zijn. Maar als je dieper graaft komt er toch iets heel anders naar boven. Wat niets te maken heeft met faalangst en niets te maken heeft met perfectionistisch zijn. Nee, het is een andere angst. De angst voor succes. De angst dat het lukt. Want wat dan?…

Als een probleem ervaren wordt, al heel lang ervaren wordt, dan is de kans groot dat iemand zich met het probleem identificeert. Wanneer dat het geval is dan kan het inderdaad lastig zijn om het probleem op te lossen. Want wie ben je zonder je probleem?

“Ik ben dik, het zit in de familie, in de genen dus ja niet zo gek dat ik niet af kan vallen want het zit in de familie. Ik heb al zoveel geprobeerd en niets werkt, ik ben alleen maar dikker geworden.”

“Nee hoor, ik heb faalangst, ik ga dat niet doen, want dat kan ik niet want ik heb faalangst en ik ben ook te perfectionistisch om dat te doen als ik van te voren al weet dat het niet lukt”.

Ik vind het altijd bijzondere uitspraken, omdat je ieder probleem eigenlijk wel kunt invullen. Het verhaal wordt gemaakt. Het verhaal is gemaakt en wanneer het vaak genoeg verteld wordt is het een identiteit geworden. En dan, ja dan is er werk aan de winkel. Want het probleem is niet je identiteit.

Het overgewicht is het probleem, wat zou er gebeuren wanneer die overtollige kilo’s voor eens en voor altijd verdwenen zijn? Hoe ziet je leven er dan uit? Die vragen stel ik meestal en dan wordt er naar me gekeken of ik gek geworden ben. Omdat er vaak niet over nagedacht is hoe het leven eruit ziet wanneer een probleem is opgelost. De ja-maars zijn niet van de lucht. En eigenlijk kan iedere ja-maar tegengesproken worden. Het is een andere kijk, anders leren kijken, anders leren denken.

Veel mensen zijn bang, bang voor verandering. Bang voor, wanneer een obstakel uit de weg geruimd is dat ze niet weten wie ze zijn. Bang voor het onbekende. En dat zorgt ervoor dat we vaak blijven zitten waar we inzitten. In het verhaal wat we onszelf en anderen vertellen en daarmee iedere keer bekrachtigen. Die bekrachtiging zorgt ervoor dat we het zelf heilig gaan geloven waardoor we geen andere gedachte meer toelaten eigenlijk.

Toontje Lager zong het al; Ben jij ook zo bang, dat alles automatisch wordt. En dat is het, het is automatisch, automatisch gedrag, automatische gedachten. Het goede nieuws is, het hoeft niet, je kunt het veranderen, en ja dan stap je misschien in het onbekende, maar dat is leuk, dat geeft energie, want dan weet je dat alles mogelijk is. Het hoeft niet bij het oude te blijven.

Faalangst bestaat simpelweg niet, het is bang zijn voor het succes wat het kan brengen. Faalangst is een makkelijk excuus om alles bij het oude te laten en alleen maar te klagen of alleen maar te dromen, omdat iets buiten je macht zou liggen. Dat is jammer, want je kunt zoveel meer plezier halen uit dat wat je uitdaagt, zoveel meer voldoening wanneer je het gewicht ziet afnemen en je steeds lekkerder in je vel komt te zitten.

Net als de cliënt van afgelopen week, zij kon zich niet meer voorstellen hoe ze zich voelde op het moment dat zij het intake formulier invulde. Zij heeft die ommezwaai gemaakt en is blij, ziet kansen, voelt zich vrijer, vrolijker en energieker en ze weet nu dat haar identiteit niet afhangt van haar eigen beperkende overtuigingen.

In liefde! Gilia

www.giliavandam.nl