Eigenlijk bij iedere gast die in het radioprogramma is, blijkt passie de drijfveer te zijn om mooie dingen te doen. Voor anderen, maar ook voor jezelf.
Herinneringen levend houden, lukt Rob, gezien het voorbeeldalbum dat hij bij het programma ‘De Ondernemer’ liet zien. De makers van het programma zijn onder de indruk.

Rob reist door het hele land om zijn foto’s te maken. Tijdens een uitvaart doet hij dit onopvallend; bijna niet aanwezig voor de mensen die aanwezig zijn. Uiteraard maakt hij veel foto’s. Zo’n 200 tot 300. Na de uitvaart wacht hij een aantal weken voordat hij de foto’s weer bekijkt. Dit is nodig om afstand te nemen en meer objectief naar de foto’s te kijken. Vanuit de veelheid van foto’s maakt hij een selectie die hij voorlegt aan ‘zijn opdrachtgever’.

Vaak samen met zijn dochter maakt hij vervolgens het album. De teksten die op sommige pagina’s worden toegevoegd zijn in hetzelfde lettertype als de rouwkaart, zijn kort en meestal in overleg met de betrokkenen samengesteld.
Toen Rob startte deed hij slechts een beperkt aantal uitvaarten per jaar. Nu, na zeven jaar, loopt zijn business goed. Het gekke in zijn werk is dat zijn agenda altijd leeg is. Hij weet nooit wanneer iemand je benadert.

Wiegel vindt dat apart; want hoe kom je dan aan je business als je alleen maar kunt afwachten. Nou afwachten is er bij Rob niet bij. Wat dat aangaat is hij een echte ondernemer. Hij heeft, zeker in het begin van zijn ondernemerschap, uitvaartbeurzen georganiseerd en hij is wekelijks actief op Facebook. Ieder jaar van zijn ondernemerschap voegt hij wel weer iets aan zijn business toe, of verandert hij iets. Voor de komende tijd speelt hij met de gedachte om het woord ‘dood’ wat meer terug te laten komen in zijn pay-of. "Dat is toch uiteindelijk waar het om gaat. Een kleinkind zegt tenslotte ook niet mijn opais overleden. Nee: Mijn opa is ‘dood’."